image-1


19 mei 2020


Capitool 11, Enschede
053 – 47 57 000
info@hetzorgfestival.nl




Bereikbaarheid

Deel het met je vrienden!

College: ‘Die goede zuster’


Hoe ziet de superzuster er uit? Wat heeft zij goed in de vingers? En hoe kan data – verkregen vanuit werken met Omaha System – helpen antwoorden te krijgen op deze vragen? Aenne Werner van Amstelring Thuiszorg ging samen met Saskia Duijs van het VUMC op onderzoek uit. Tot welke geniale inzichten ze zijn gekomen, vertelt Aenne tijdens Het Zorgfestival!

Aenne wil wel alvast iets loslaten..:

Inzicht in verpleegkundig redeneren met een holistische blik

‘Het is vaak lastig om inzichtelijk te maken wat de succesvolle professionals, die met een holistische blik werken, precies doen. Welke interventies zetten zij in? En, nog belangrijker, wanneer? Hoe verhouden deze interventies zich tot de signalen die zij oppikken bij de cliënt en tot de gezondheidsuitkomsten of crisismomenten? En welke aspecten van hun werkwijze maakt deze professionals in de ogen van cliënten ‘die goede zuster’? Daar wilden wij met dit onderzoek meer inzicht in krijgen. Dit biedt namelijk vervolgens handvaten voor andere professionals in de organisatie om deze goede werkwijze na te volgen.’

‘In dit onderzoek hebben wij (Amstelring en Centrum voor Cliëntervaringen vanuit VUmc) verkend welke gegevens uit Omaha System inzicht geven in het verpleegkundig redeneren van professionals in de wijk en hoe deze gegevens gebruikt kunnen worden voor reflectie op teamniveau. Aangevuld met korte enquêtes die opgesteld zijn door specialisten en/of aandachtsvelders in de organisatie en kwalitatieve interviews met professionals in de wijk geven deze gegevens een goed inkijkje in de ‘good practices’, knelpunten en verbetermogelijkheden voor de teams. De focus lag hierbij op drie zorgdomeinen: dementie, wondzorg en oncologie.’

Omaha System voor kwaliteitsverbetering

Amstelring heeft het Omaha System in 2015 geïntroduceerd. Aenne Werner: ‘Je ziet dat het werkt en dat je er veel mee kunt. Je krijgt goed zicht op de zorg die je levert en dat hebben we in ons onderzoek goed kunnen gebruiken. Doordat teams gegevens uit het Omaha System direct in kunnen lezen, konden zij meteen aan de gang met verbeteringen. Mooi is ook dat we nu de steungebieden ermee in kaart kunnen brengen. We zien bijvoorbeeld waar grijze wijken zijn, ouderen zonder familie in de buurt, en in welke wijken taalproblemen verhinderen dat cliënten de juiste voorzieningen kunnen aanvragen. Met het Omaha System vind je aanknopingspunten voor kwaliteitsverbetering. Ik denk dat het goed is als teams zelf regelmatig kijken naar de informatie uit Omaha System en gezamenlijk naar de zorg kijken.’